Poem on foundation stone of the Castle of Good Hope in 1666 (now buried)

Soo werden voort en voort de rijcken uitgespreyt

Soo werden al de swart’, en geluwen gepreyt

Soo doet men uijtter aerd, een steene wal oprechten

daer ‘t donderend metael, seer weynigh can ophechten

Voor Hottentoos waren ‘t eerteijts aerde wallen

nu comt men hier met steen voor anderen oock brallen

dus maekt men dan een schricq, soowel d’Europiaen

als voor den Aes: Amer: en wilde Africaen

dus wordt beroemt gemaeckt, ‘t geheijlich christendom

die setels stellen in het woeste heijdendom

wij loven ‘t groot bestier, en zeggen met malkander

Augustus heerschappij, noch win net Alexander,

noch Caesar’s groot beleijt, zyn noijt daermee gewaerd

met leggen van een steen, op ‘t eijnde van de Aerd.

English translation by H.C.V. Leibbrandt

Thus more and more the kingdoms are extended;

Thus more and more are black and yellow spread,

This from the ground a wall of stone is raised,

On which the thundering brass can no impression make.

For Hottentots were always earthen,

But now we come with stone to boast before all men,

And terrify not only Europeans, but also

Asians, Americans and savage Africans.

Thus Holy Christendom is glorified;

Establishing its seats amidst the savage heathens.

We praise the Great Director, and say with one another:

“Augustus’s dominion, nor Conquering Alexander,

Nor Caesar’s mighty genius, has ever had the glory

To lay a corner stone at Earth’s Extremest End!”